Historia Dąbrówki Małej sięga średniowiecza. Początkowo była niewielką osadą należącą do księstwa siewierskiego, a w XVI wieku znalazła się wśród dóbr mysłowickich. Jej rozwój przyspieszył w połowie XIX wieku wraz z powstawaniem okolicznych kopalń i hut. W drugiej połowie stulecia liczba mieszkańców przekroczyła 2 tysiące. Na początku XX wieku wzniesiono ratusz oraz kościół św. Antoniego z Padwy. W latach 1919–1921 mieszkańcy Dąbrówki uczestniczyli w powstaniach śląskich i plebiscycie. W 1960 roku miejscowość, wraz z Szopienicami, została włączona do Katowic.
Początkowo mieszkańcy Dąbrówki Małej należeli do parafii św. Stanisława w Czeladzi, a od początku XVIII wieku do parafii w Bogucicach. Wraz ze wzrostem liczby ludności pojawiła się potrzeba budowy własnego kościoła. Inicjatorem przedsięwzięcia był ks. Ludwik Skowronek, proboszcz parafii bogucickiej, który rozpoczął przygotowania w 1907 roku.
Parafia św. Antoniego z Padwy została erygowana 1 kwietnia 1911 roku. W tym samym roku rozpoczęto zasadnicze prace budowlane, a 18 czerwca poświęcono kamień węgielny. Kościół wzniesiono według projektu przygotowanego przez wrocławskich architektów J. Meyersa i R. Fischera. Z historią jego powstania wiąże się również wcześniejsza koncepcja Johannesa Klompa z Dortmundu.
Uroczyste poświęcenie świątyni odbyło się 17 listopada 1912 roku. Dokonał go ks. Wiktor Schmidt, proboszcz parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach. Konsekracja kościoła miała miejsce 4 listopada 1934 roku, a dokonał jej bp Teofil Bromboszcz.
Kościół wzniesiono na planie krzyża łacińskiego, w stylu neobarokowym z elementami modernizmu. Charakterystycznymi elementami jego architektury są transept oraz wysoka wieża zwieńczona baniastym hełmem.
We wnętrzu zachowały się elementy pierwotnego wyposażenia, utrzymane w różnych stylach historycznych. Formy neoromańskie reprezentują m.in. ołtarz główny, ambona, konfesjonały, balaski i rzeźba Piety, natomiast ołtarze boczne mają charakter neobarokowy. Powstały one w 1916 roku w pracowni wrocławskiego rzeźbiarza Laua. Malowidła ścienne nad ołtarzami wykonał w latach 1933–1934 krakowski malarz Pawlikowski.
W 1914 roku w kościele zainstalowano organy. Dwa lata później przy parafii powstała placówka sióstr św. Jadwigi. W okresie międzywojennym wybudowano również dom parafialny. W sierpniu 1948 roku silna wichura uszkodziła część kopuły wieży. W latach 80. XX wieku przebudowano prezbiterium i wzniesiono dom katechetyczny.
30 grudnia 1994 roku kościół został wpisany do rejestru zabytków. W kolejnych latach prowadzono prace remontowe i konserwatorskie, obejmujące m.in. dach, elewację, organy oraz zabytkowe wyposażenie wnętrza.
Archiwum parafialne zawiera dokumenty dotyczące dziejów wspólnoty, posługujących w niej duchownych oraz kolejnych pokoleń mieszkańców Dąbrówki Małej. Stanowią one źródło wiedzy o historii parafii i jej miejscu w życiu lokalnej społeczności.